تغيير وبلاگ

دیگه واقعا اشکالات پرشین عمو رو خسته کرده من چند روزیه تو بلاگ فا می نویسم

تشریف بیارید خوشحال می شم.

http://www.orange-apples.blogfa.com

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ۱۱:٥٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ امرداد ،۱۳۸٦


اسمش رو نمی دونم چی بذارم( چی چی نامه)

                                        

                                        

امروز خیلی گرفته بودم داشتم فک می کردم , می دونی گاهی که دلم خیلی تنگ می شد و منتظر تنگ شدن دل  . تو وامیستاد , خیلی دوس داشتم که حال منو بدونی ,  به جون عزیزت بیشتر اوقات حال تورو می دونستم ولی خوب ... نمی دونم اسمش چیه؟؟؟؟ دیوونگی دیجیتالی ؟؟؟ !!!

- تو نامه هام می نوشتم که باید نشست سر خاک یه عزیز, پاها رو جم کرد جلو سینه و به نشانه اعتراض , بالا رو نگاه کرد و هی اشک ریخت اون قد که دیگه نیازی به شستن سنگ قبر نباشه , با گلای پرپر سرخ اسم نازنینتو تزیین کردو بعدشم قبرو دودستی بغل کرد و با اون یکی شد , شاید همه اینارو فقط می نوشتم ولی خوب تو واقعیت اشکای ماهی کوچولوو خاک بازی گنجشک عاشقو دیدم.

با هر قطره اشکی که می ریخت , انگار یه تیکه از قلبم حری می ریخت پایین , می دونی مث کی ؟؟؟ مث اون موقعی که توترن پارک شادی , یدفه زیر پامون خالی می شد , خیلی از اون بدتر , خیلی بدتر.(چه خاطره ای شد عزیز, واسمون)ولی یه چیز دیگه از خدا پنهون نیست از تو هم پنهون نباشه: بدجوری به اشکای ماهی حسودیم می شد.

- اشتباه نکن من از اون همسفرایی نیستم که میان راه خستگی رو بهونه کنن و شهامت اعترافشو نداشته باشم یا هر کاری که می کنم یه دلیل داشتم باشم واسه آدمای عاقل اطراف خودم یا بعدشم بگم دیدی واسم نکردی !!!

یه چیزی رو همه آدمای رو زمین می دونن , اونم اینکه هر رفتی حتما اومدی هم داره!!این قانون من نیست قانون طبیعته( اینو عزیز خدا بیامرزم به من یاد داد)!!

پس نذاری یه وقت تو این بلبشو ,غرور طلایی و قشنگ بشه یه  منطق واسه بد بار اومدن عشق و محبتی که واسش  زحمت کشیده شده , آخه ادم باید واسش وخ بذاره شاید هنوز این ضرب المثله بخوره تو سرمون و بگه بابا وقت طلاست , این زمانی که واسه تربیتش  می کشی یه جا دیگه بذاری کلی منفعت داره !!!ولش کن اون این چیزا رو نمی فهمه!!!

- اینو بدون , دسنوشته های من با نام پیشونی بلند واسه همیشه باز می مونه , اصلا اونو می دم به فرشته های مهربون که واسه نشستن روی شونه راست تو دعوا دارن( حتما معلمشونم خودتی ) , تا نقاشیش کنن تو یه لوح بزرگ و نقره ای , بذارنش تو مثلث برمودا کنار کوه بیستون , پشت اوکالیپتوسای  بلند , که حیچکس حتی فکر رفتن به اونجا رو هم به سرش راه نده , کلیدش بر می داریم, یه نسخه دست تو و اون یکی نسخه هم دست خدا امانت.

- مخلص کلوم این که من هنوز همون پسرکم که هر وخت از سر کوچه یاس می گذره بوی آفتابگردونای نارنجی  واسش یه اه بلند هدیه می اره!! ولی ایندفعه قسمت چهارم داستان پرغصه منو تو!!!( قولم یادم می من)

اینم حتما می دونی من هنوز همون غریبه آشنا نغمه تو هستم که با یه سوت , جلو پات میخکوب می شم و همیشه مثل گوشه بال شاپرک , نگران لحظه های تنهایی و ترک مهربونی های نارنجی توام و حاضرم واسه دوستی قشنگمون و به خاطر حرمت سه بار گفتن دوست دارم و به خاطر مسیر یه رود که از وسط چشای نیلوفریت می گذره هر کاری کنم !!هر کاری ... این رو حتما می دونی.

-از سفر چیزی نمی دونم با این حال که تقریبا کل ایرانو گشتم, با این همه تو یه سفر جدید به آینده , بیهوش و تسلیم بازم عقب افتادم !! برنده تویی ایشالا همیشه اول بشی اگر خواستی منم بشم سایه یه برنده تو بازی سرنوشت.

- آرزومه که تو کوچکترین حوض میدون فردوسی ,کنار اون بید مجنون ,تو شب مهتابی و بارونی , با ابرا سر اشک ریختن مسابقه بذارمو من برنده بشم تا همه موجودات بیضی تو کارتون سرندیپیتی هم کم بیارنو منو تشویق کنن , بعدشم از کنا کاپ قهرمانی بگیرم...

سیدجان

تشکر نداره که...

نفس خودت گرم , دیدی چه کردی با ...

خودت می دونی من که سید کیه؟ 

عمو نارنجی چی شد می خواستی سیاه عشق نامه بگی که , به کجا رسید!!!؟

تو دیوونه دیوونه ای !!!؟

آخر شب یادم باشه به خاطر این نافرمانی , یه چراغتو خاموش کنم !!!

مطلب بعدی دوشنبه می نویسم( اگه پرشین بلاگ مشکلش حل بشه خیلی خوب میشه)

                                                

 

 

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ۱۱:٥۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٦ امرداد ،۱۳۸٦


دل نامه

امروز مثل اینکه ذهن خسته من اعتصاب کرده تا نه عشق نامه بگه و نه سیاهنامه, ولی من راهشو بلدم

 در و پنجره رو نیمه باز می ذارم تا باد خنک تیر ما مارو خنک کنه!آخیش چه نسیمی!!

بعدشم پروانه کوچولو رو دعوت می کنم تا دست گل سرخ نازنازی و  مهربونو بگیره و بیاد کنار من بشینه تا دوتایی مواظب باشن نور شمع کم سو نشه یه وخ !!!!؟

- خوب حالا بسم ا...

به نام دل

          به نام شاهد ومی

                               به نام تار وتنبور و دف و نی

                                                                  به نام عاشقان رفته بر دار

                                                                 به نام دستهای جام بردار

                                                                                         (مولوی)

همین یه دلیله واسه اینکه سه تار شکستم با دف رنگ و رو رفتم کوک بشن و ... چه کولاکی کردین شما!!

حالا دیگه از خود بیخودم و اراده ای ندارم , گیلاس های شیشه ای را , سر ریز از شراب , با شادی و آواز

می نوشم و توی اتاق تاریک و نارنجیم می رقصم و  بلند می گم

                                                            (لطفا این جمله را با چشمان بسته بخوانید)

من عاشق روی توام ای ستاره به دیده تو شرمنده و هی بارون عرق از سر و سینم می ریزه و باز می خونم

                                                                    من عاشق روی توام ای ستاره به دیده تو شرمنده

خوب فهمیدی گلم , واسه همینه که اینقد شب بارونی رو دوس دارم!!!

           مجده وصل تو کو کز سر جان برخیزم                          طایر قدسم از دام جهان برخیزم

         بولای تو که گر بنده خویشم خوانی                               از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

                                                                                                                              (حافظ)

- اما باید یه جور دیگه بنویسم

اینجا, خورشید لحظه ای خاموش نیست , مغرور و بی حرکت , درست زمانی که فکر می کنی باتوست

, خاموش می شود و از ماموریتی جدید سخن می گوید , و امید بهشت جاودانی را یه جهنمی تلخ مبدل می کند

پس , نشستن و به پای سرنوشت دق کردن عین بی عدالتیست

                                                                          (بر گرفته شده از اشعار شاملو)

با هر دردی شکوه ای می کنم و نامه ای می نویسم , اما چه سود !؟؟؟تعظیم به تو ای روزگار !!لطفا پناهم بده از شر نامحرمان به تو تکیه می کنم !!می دانم تلخ است اما چاره ای هم نیست اگر هم هست قدرتی در من نیست!!

بارها از بلندیهای آسمان بر غرور خویش قائم شدم و از ذل سفید کودکی به شب سیاه پناه بردم

                     نگاه کن

                   تمام هستی ام خراب می شود

                 شراره ای مرا به کام می کشد

                مرا به اوج می برد و مرا به دام می کشد

               نگاه کن!!!!                         (فروغ فرخزاد)

و همچنان با بادهای ناموافق مبازره می کنم , بدان که بین من و ما جنگ سختیست ؟؟؟!!!

مرا به گریه انداخته خمیده ام کرده ولی نمی شکنم و پایمردی می کنم

                                                        هق هق قلبمو بشنو تو کوچه های خلوت

                                                       این خوده عشقه عزیزم , نه بهونس , نه یه عادت

                                                                               (یغماگلرویی)

- دیگر نگران نیستم , دیگر بید نیستم که با بادی بلرزم(این را از من نشنیده بگیرید) نگران خنده های پسران سیه پوش و دختران چربزبان قرمزپوش نیسم که مرا به سخره بگیرند و با انگشت نشانم دهند چون من در لابه لای حرکت بی صدای لبان محبت آمیزدوستانم  گم شده ام

 شاید فقط نمکی باشند بر زخمهای پینه بسته و سنگی باشند بر کول خمیده ام  ولی نگران نیستم!!!؟؟

بذار از لحن تلخ بیام بیرون و بنویسم

- عزیز جان تو  می دونی ولی منم می گم , مهربان بودم(اوخ , که پاسخی به سزا کم شنیده ام    فریدون مشیری) ولی باتو مهربانتر بودم اما ... قرار نیست شکایت کتم پس ,

وقتی تصور اندوه تو خیلی متین و آروم روی برگای صورتی شقایق ذهنم زیر سایه بلند بیدمجنون پخش می شه , اون وخته که دلم واست کباب میشه  و  می خوام بشم یه کمک مربی واسه گلای طلایی زندگیت ولی خوب نشستن روی نیمکت ذخیره های تو هم واسه خودش داستانیه !!!

پس اصلا بذارم روزگار دست نوازششو رو سر من بکشه و اون بشه وکیل مدافع من تو دادگاه سرنوشت.

- اما

این قصه ها واسه اینه که بگم نامه های بی جواب من دیگه نگران لرزش دستای نیلوفریت روی برگ سفید و بی خط نیست چون می دونم دیگه واقعا وخ نداری

 دیوونه ام ؟؟؟آره !! می دونم !! ولی خوب می گی چی کار کنم , عاقل شم ؟؟؟!!!

 

پس بذار یه دعا کنم واست ولی نه بذار سید که  ...دعات کنه

(الهی پیر شی ننه, الهی آرزوهات تو گرمای مرداد برسن و کال نمونن, الهی هنوز داری ورد می خونی دعات مستجاب بشه, الهی به زمین گرم گرفتار نشی و همیشه مهربون بمونی !!الهی یه جور بشه که نه غرور تو بشکنه و نه دل اون , الهی دست به خار می زنی شقایق بشه , الهی موقع بغضات آسمون بجات گریه کنه , الهی یه جور بشه که اگه یه نفرو دوس داشتی اون تورو بیشتر دوس داشته باشه! الهی الهی الهی خیر ببینی ننه )

نفست گرم سید جان ولی حیف که ....

 

اما یه جواب به دوستان نارنجی خودم

- هرکسی نارنجی رو یه جور معنا می کنه , نارنجی نه مثل مشکی رنگ عشقه(رضا صادقی ) نه مثل قرمز رنگ محبت و نه مثل زرد رنگ نفرت. دل نارنجی , صدای نارنجی ,اتاق نارنجی , دردنارنجی , شایدم عشق نارنجی همش واسه عمو نارنجیه که مثل هیچ کس نیست فقط مثل خودشه!!

دوسدار همه گلای تو وبلاگ

(عمو نارنجی )

سید واسه ما هم دعا کن!!!

  

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ۱٢:٠٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸٦


يه طرفه نامه...

سلام دیوونه پرست ! بدجوری مارو دیوونه کردی و خودتم یه عنوان واسه دلت انتخاب کردی و اسمشو گذاشتی دیوونه خونه!!

امشب بوی مریم تو اتاقم ذهن خسته منو و طبقه بندی کرد تا توی عصری که مردمش واسه شکستنی ها تره هم خورد نمی کنن

نامه یه طرفه بنویسم !

تو عصری که جوجه هاشو آخر پاییز میشمارن از عشق و غرور شکسته و شرمساری مجنون بنویسم !

- بی تعارف بگم

وقتی دیروز گلای اطلسی ذهنم هوای بوییدن موهای افشونتو داشت , محکم کوبیدم تو سرشو گفتم اگه دلتنگه خودش می اد!

مث اینکه آدم بشو نیستی بچه!

آخه می دونی حرف از امانت گذاشتن نیست , حرف از امانت داریه!حرف از خط بلند یه که از پیشونی منو تو گذشته و امتدادش

افتاده روی شیشه مشجر زندگیمون تا شاید بشه یه کمک واسه دستای خسته و پینه بسته فصلای سال که بتونن با اون خودشونو از

پرتگاهی که توش پر گرگه نجات بدن !

- امروزتو این دم دمای صبح تو یه بامداد گرم تابستونی می خوام یاد فال ورق پارک ملت که عکساشو گذاشتم تو دفتر خاطرات , یه فال ورق واست بگیرم

(با اجازه از دیوان حافظ) نتیجشو بدم دست کبوترا تا مث یه نامه بفرستم

واسه تو !!

من که می دونم جوابشو باید از خدا بگیرم, خیالی نیست عادت دارم

مث همه نامه هایی که با چشمای کم سوی خودم و با جوهر وجودم با هزارتا آرزو به امید جواب می نوشتمو همشون می شدن یه موشک محبت آمیز واسه

برجک پرروی من!

آخه میدونی حرف از شباییه که همش با یاد تو از خواب می پریدم , جای خالی تورو می دیدم بجاش عکستو برمی داشتم ,

می کشیدم رو اشک چشمام و باد یاد گونه های پرحرارتت بوسه بارونش می کردم تا خیس بشه ,بعد می ذاشتمش رو قلبم تا دوباره خوابم بره!!

اینه که می گم حرف یکی دو روز نیست حرف یه عمر انتظاره!!!

- به برگ سبز قسم حرف از قفل نیست , حرف از کلید یه قفله که از یه جای غیب برسه و قفل آینده رو باز کنه!!!حرف از مراقبتهای ویژه

از یه قلب ترک خوردست که تو یه اتاق نارنجی زیر دست یه حکیم نا آگاه به نام روزگار داره کوچیک می شه !!!

میدونم تقصیر خودمه تو عصری که محبت و عشق و بوسه رو به قیمت یه ریالم نمی خرن نباید حرف از کهکشون ستاره پر نور که بارنگ دوست دارم

تزیین شده, زد یا اصلا فکر گلای پونه که روش نوشته اگه دوسم داری برگرد,رو هم نباید به خودم راه بدم !!

امشب می خوام به نیت نامه های سرگردون دیجیتالی که الان همش دست خودمه , برم روی ایستگاه آخر توچال که همه عاشقا از ترس گشت ارشاد می رن اونجا

و همه قناری های تو قفس و آزاد کنم ؟! ولی نه شاید پرواز بلد نیستن آخه تو قفس بدنیا اومدن و همش تو قفس بودن !!

- بی خبر نباش دیروز مریم تازه به دنیا رسیده تو گلدون یه سلام نارنجی بهت داد ولی من همشو به خاطر حسادت عاشقونه رو نامه ات نذاشتم که نکنه

تشخیص ندی که نامه واسه منه یا واسه اون!!؟؟البته شایدم این حسودی فقط یه اسباب بازیه واسه تو !!

یادته!!!هست نیست, هست نیست, هست و نیست و یه بغض تو گلو قبل از یه کلاس درس...

به جون سید

عمو اگه اینا رو می گه صحبت از خستگی نیست , صحبت ازیاد بی معرفتی هاست , صحبت ازشکست شکستنی هاست

, صحبت از شمعه که داره به جای همه آب میشه, بیچاره پروانه!!

جون عزیزت بگو من باید چی کارکنم؟ چی کار باید می کردم که نکردم!!شایدم تو این عصر زیادی عاشقی یعنی جرم یا یه وسیله واسه جدایی!!!

اینارو نگفتم که بگم اون مقصره , اینا رو گفتم که بگم نفرین بر تو ای روزگار که تو اونو این جوری کردی !!الهی جززه جیگر بزنی!!!!

جون مریم , جون یاس و رازقی , جون شمدونی های نامه های سرگردون, جون شقایق تو شعر سهراب , جون آفتابگردون بذار

رسالت نیممو بسپارم به روزگار لعنتی!!

 

ولی خوب فعلا که خرداد دست گذاشته رو چشای فروردین و هر جا که دلش می خواد اونو باخودش می بره !! اینجا زمستون چی کارست !!!

هروقتم که دلی می سوزونه  تیکه های سوختشو میندازه تو گلوی عمو و اونو به غلط کردن می ندازه!!

بذار حرف اخرو از آرزوم بگم:

ارزومه تو مسابقه سرنوشت مدال شجاعتو بگیرمو اول بشیم اون وخت ذیگه نگرانی نداریم هردومون می ریم یه جای خلوت

وسط کوه و تو جشن تولد آرزوهامون ماه و خورشید و دعوت می کنیم و هی به یاد شب مقدس گریه می کنیم!!

این میشه یه مدال افتخار واسه همیشه رو سینمون!!!

نامه بعدی جمعه هفته بعد....

 

 

 

 

 

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ٢:۱٠ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٢ تیر ،۱۳۸٦


عریضه نامه

شب , اتاق نارنجی , درو دیوارشکسته , ساکت و متروک و گل آلود , در یه گوشه ای از دنیا پرت و دورافتاده وسط شهر , با گلدانهای نارنجی و گلهای خشک شده و یک جای خالی بایگانی شده بر روی طاقچه شیشه ای !

بریز ساقی !!

- به برگ سبز قسمت می دم که بریزی ساقی ! بگذار مست کنم مثل یک حیوان چیزی نفهمم ؟؟! نمی بینی بید مست و سرشکسته  پارک لاله را ؟؟!

                                         ببین  تنهایی مترسک و خارپشت مزرعه را!!!

- بزن مطرب ولی با ساز شکسته من بزن !!! بگذار از خود بیخود شوم !!

                                        بشنو نوای دختری مهربان را در پی خوشبختی !!!

- پایکوبی کنید !! از ترس زمین گرم و داغ !!! بگذار تا صبح برقسم  و ناله کنم!!! نمی بینی رقص برگ پاییز در باد را                            ببینید نفسهای سرد تابستان را

- سینه ام را بدرید و نفسم را بگیرید !!مگر نمی بینی دختران زنده به گور شده عصر دیجیتالی را!!

                                            ببین موجودات نفله شده خاتون آباد را!!!

از شما ای کژدمان هوس پرست خون به دست و از شما ای خفاشان خون آشام شب پرست

                                            شرمنده ام از شما ننوشتم

                                                                          

عمو !!!

بیچاره اشک ماهی !!بازم پیداش شد و چشم صاحبشو قرمز کرد و موهاشو سفید  !!!

چه دردی داری عمو !!چه زخم بزرگی داری عمو!!!            

 

                                      

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٥ تیر ،۱۳۸٦


عشق نامه

یه ستاره چشمک زن و یه بوس کوچولو رو می ذارم تو یه جام بلوری و بلند می گم سلام

از اون سلامای مخصوص ماه اول تابستون که وقتی می ذاریش روی یخ , یخو آبش می کنه!!

-         عزیزجون ,فک کنم خطر تحلیل رفتن مهربونیو تو سیاهنامه هام حس کردی !! نمی دونم چه جراتی داشتم که تواین گرونی دست گذاشتم روی گرونترین جنس تهرون یعنی دل و هی بهش نازیدم , بعدشم که معلومه مدارکشو با کلی عکس و ضمیمه فرستادمش تو بایگانی داخل صندوق خاطرات کلی بهش خیره شدیم !!؟ یه چیزی بگم؟؟؟ وخ نذاری و به دل مچاله شده رو طاقچه شیشه ای  فک کنی باورکن راضی نیستم آخه میگن وقت طلاست!!!

***

-         حالا می خوام اشاره کنم به بزرگترین شاهرگ نفس گرمت و به خاطر مسیر یه رود مهربون که می رسه به قلب نیلوفری و نقره ایت , یه حرف گنده بزنم:

من دلواپس پریشونی گیسوان بیدمجنون یه خاطره تلخ واسه دل سفید توام , نکنه قربونی ساز دلسوز بهار هنرمند بشی و گلبرگای ظریف نجیبت یکی یکی پجمرده بشن!! تورو به تقدس همه ابرای باران زای پاییزی به خودت رحم کن !!

***

-         یادش به خیر !!! نقاش کنار کافه گودو و هسته زیتون کنار دلسترلیمویی به خیر!!یاد عشق خاموش شمع مغرور کنار سایه خوشبوی  شقایق پاییزی به خیر!!!یاد سه شنبه عزیزو نامه های خیس سرگردون و بی جواب عمو که بعضی هاش تو باد مخابراتی گم می شد به خیر!!!یاد دیوونگی سیب نارنجی که لنگان لنگان , قلب نیمه جونشو دست می گرفت و واسه زنده موندنش بی خوابی می کشید به خیر!!!یاد دیوان حافظ و انار سرخ شب یلدا هم به خیر !!! همه چی به خیر!!! روزگارم به خیر!!!

***

-         حالا دیگه می خوام وضو بگیرم و با چشمای بسته از یه گوشه نازنین و برجسته قلب نارنجی شیشه ای که حالا دیگه ترک خورده بگم :

یه شهر می خوام همیشه شب , همیشه غروب و همیشه پاییز پر چلچله از نوع دل انگیز بارانی بدون چتر فروش اگرم چتری هست از دل گرونتر باشه !!!

همه رودخونه ها و خیابوناش از لای دستای آسمون عبور کنن و برسن به قلب سنگین من

لطفا!!!

با پیاده ر وهای خاکی و خونه های کاهگلی که تو باغجه هاش  مرغای عشق بارعایت نوبت لابه لای شمدونی های  سرخ هی قربون صدقه هم بشن و ماهیهای قرمز تو حوض نقلیش هی عاشق بشن و اشک بریزن !!

و یه سقف دریایی از جنس روحانی خدا!!!

فراموش نشه رو سردر این شهر درشت بنویسیم :

ورود افراد متفرقه به این شهر اکیدا ممنوع!!!

چی بگم عمو خوب اینم یه جورشه دیگه

 

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۱ تیر ،۱۳۸٦


سیاهچال نامه

نوازنده بنواز شعر تاریکی را

طبال بزن بزن بزن  !!

- نه خیلی دور تو همین نزدیکی ها , یه کوچه رو می شناسم تنگ و تاریک , سیمای خاردار , دیوارهای خونی و ابرای سیاه با یه عالمه سیاهچاله مخصوص همه کورای تو تهرون, اولیو رد کنه حتما تو دومی می افته می شه طعمه کفتارای خرفت تا خورده.

کلاغای اینجا دقیقه به دقیقه تخم می ذارن تا غذای وعده روزانشون در بیاد و امروزو گرسنه نمونن!!!

بشکن سکوت رو ای خواننده ناشناس

                                 برای قلب دیوانه پرست من!!

- اینجا لاشخورا هر کدومشون روزی پنج وعده مهمونی دارن آخه هر کی مریض می شه یا پیر, میندازنش تو سیاهچال تا خودش بمیره تا جای دیگری رو تنگ نکنه اگرم نه باید بشینه تا یه نفر بیاد خودشو خالی کنه اونم بخوره اون روز سیر بمونه , البته زیادشم هست!!!, مگه نمی دونی اینجا خونه هاش خیلی کوچیکه همه باید خودشون زنده بمونن!!

  ولی خوب یه راه دیگه هم داره می تونه بره تو صف طولانی مرگ و نوبتش که شد خودش بره تو کوره های سیاه  که هیزمش نطفه ها و نوزادای خشک شده دم در خونه هاست. چه هیزم خوبی!!

بپیچ ای تازیانه , خرد کن

                           , بشکن مغز ستون استخوانم را!!!

- صدای غرچ غرچ تخت شکسته خونه کدخدا می شه ته صدای دخترای قحطی زده  کوچه!! آخه اینجا واسه دخترا سند مالکیت می زنن !!هنوز به دنیا نیومده می شن یا اسباب قمار داداش مستشون یا وسیله پرداخت بدهی بابای منگیشون.!!؟ تو این کوچه هرکی هرکیه !! عشقیه !!!

اگرم بچه ای بود یا تو چرخ گوشت می ندازنش تا بشه چاشنی غذا یا اون قد گرسنه می مونه نا بشه هیزم  اجاق خونه ها.!!! مگه نشنیدی هر که بامش بیش برفش بیشتر!!!؟

شاید حالا یکی دررفت و   روزگار حکم به موندنش داد و   الکی زنده موند اونوخ خودشو با له کردن جوجه گنجشکای فراری سرگرم می کنه !!! گرسنه هم که شد مشکلی نیست همون جا لاشه جوجه رو با ولع به دندون می کشه!!! استخووناشم که می شم پازل چهل تیکه زندگیش!!!

طبال محکمتر بزن فقط تو بزن !!     همه خاموش باشید

خفاشهای خون آشام به دادم برسید

                                         نفس نمی خواهم , آزادم کنید

آفتاب نارنجی!!!

               بخند از پشت ابر مرگ

                                   حلقه های زنجیررا به چشمانم ببند.

                                                                            گوشهایم را کر کن

                                                                                                  لالم کن نابودم کن

                                                                                                   ماندن جایز نیست.

اینا هم نه داستانه و نه  وهم نامه اینا همش یه واقعیت غلیظ زندگیه!! به گوش باشید…

 عمونارنجی

مگه بده 

 که اینجا همه بی دردن نه می خندنو نه … عاشق میشن

محبتم که خوب  می ذارن در کوزه و آبشو می خورن!!! 

 

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ۱٢:٢۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ تیر ،۱۳۸٦


شعر نامه

 

                   پس عاشقی خواهیم کرد

زیر بید مجنون

کلبه ای خواهیم ساخت

دورتادورش را مریم سرخ

               پر خواهد کرد

مرغ عشق را حتما

              درقفس خواهیم برد

روبرو دریا را

        درپس خود موجی

       بوسه ای کوچولو

یکی از جانب تو

یکی از جانب من

این اثر می ماند

تادرپایانی

پس به قول سهراب

                   زندگی باید کرد

زمان ما

        زما,

 انگاری گریزان است

نزدیک تر از من در نشیب روزگار

درسیاهی سنگین تابستان می رود

گرم و مهربان

              در لابه لای شاخه های مریم

برای یکدیگر به نرمی سخن می گوییم

شب به یادتک شاخه گل مریم

در خلوت اتاق نارنجی خویش

بی حوصله گاه به عکس تو می نگرم

چه می گویم با خود؟

و تو با خود چه می گویی؟

خسته , بی تحمل و هراسان

می اییم در راه زندگی فانی!

کمی نگرانی هم

 بد نیست شاید!

و

زمان ما

        زما,

 انگاری گریزان است

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ۱٢:٢٧ ‎ق.ظ روز شنبه ٢ تیر ،۱۳۸٦


گرافيک نارنجی

اگه دوس داشتید به وبلاگ گرافیکی عمو نارنجی هم که تازه راه اندازی شده هم یه سر بزنید.

http://orange-apple.blogfa.com

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ٢:٠۳ ‎ق.ظ روز جمعه ۱ تیر ،۱۳۸٦


نذری نامه

امروز خروس خون دم دمای یه بامداد بهاری , نغمه اذان با اون حوصله غلیظش دودستی بالش منو تکون دادو گفت : بخی !! نمازت غذا شد.

رفتم کنار شمدونی ای که لب حوض نشسته بود, یه گوشه حیاط زیر سایه چنار پیر. تا با ماهی های قرمز تو حوض مرمری درباره نذری امروز صلاح و مشورت کنم!!

بعدشم نشستم کنار چشمه نقره ای تو باغچمون با یه کلمه جادویی , وضو گرفتم . یا علی گفتم و تو آب رو نگاه کردم , اونم به من خیره شد. دستامو ملتمسانه بالا بردم , زیر لب زمزمه کردم و گفتم ,

 چنان کن که به !

وقتی خورشید خانم با ناز و تکبر , مخدشو برداشتو رفت بالای آسمون نشست , فهمیدیم که دیگه وسط روزه .

-         فرشته من نشسته بود تو جانماز شاه عباسیش و با اشکای زلالش شاید ایوون طلایی خاطره های گذشتشو آب و جارو می کرد , بعداون , با دستای خستش ریز نامه های زندگیشو آروم آروم ورق می زد تا دیگه ایندفه روزگار از خجالت گونه هاش سرخ بشه و از شرم ایستاده فرشتو رو نگاه کنه!؟

-         دیگه نذری حاضره . بابا بزرگ پشت صف طولانی ظرفای یه بار مصرف نشسته و می گه

هر چند پیرو خسته دل ناتوان شدم                    هرگه که یاد روی تو کردم جوان شدم

شکرخدا که هرچه طلب کردم از خدا           برمنتهای همت خود کامران شدم

-         عزیز جون تو بیداری خواب بی بی رو می بینه , عزیز می گه:

 اسمشو رو نذری دیدم بخدا!!بعد آروم آروم مجه های خیسشو بازبسته می کنه. شبنم نارنجی هم بی طاقت میشه و آروم قل می خوره رو برگ گل سرخ, برگم طاقت نمی آره و اشک ناخواستشو تقدیم خاک تشنه می کنه!!

بیچاره مرغ مامان از درد فرشته چن شبیه خوابش نمیره !! هی به خودش دلداری می ده که عب نداره اینا همش امتحانه!!! حالا دیگه ماهی های قرمز اشکاشونو تو صورت نازنین بابا می بینن!!

-         فرشته به مرغش می گه !!! اشکات واسه چیه !! از من خسته ای یا از سرنوشت ؟؟

بابا می گه این حرفا یعنی چی !؟؟ الهی پیش مرگت بشم نازنین!!؟

کمکم دقیقه ها آفتاب و پیاله پیاله می ریزن تو کوله سرمه ای شب و همه آماده می شیم واسه یه غروب دل انگیز!!

چه شبیه امشب !!!

ماهگل خانم , نورشو پخش کرده تو دشت آسمون , تا دست یه آدم کاهگلیو تو کوچه پس کوچه های آرزوهاش همراهی کنه نکنه گم بشه !!

ستاره هاشو هم کرده مامور امنیت جانی دل آدمه تا سالم برسه به بالای آسمون هفتم , پیش خدا!!

عمو نارنجی!!

اینو یادت رفت که بگی ؟, امروز تو باغچه یه گل مریم به دنیا اومد.

نوشته بعدیو جمعه می نویسم

  
نویسنده : عمونارنجي ; ساعت ۱۱:٥٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۸ خرداد ،۱۳۸٦